Ο σύζυγός της εκτελέστηκε από τη Χαμάς στη Γάζα — Τώρα, αποστολή μιας πρώην ομήρου είναι να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη του

Όταν η Ριμόν Μπούχσταμπ-Κιρστ άφησε πίσω της τον σύζυγό της Γιάγκεβ Μπούχσταμπ σε μια σήραγγα της Γάζας, υποσχέθηκε να υλοποιήσει τη σύντομη λίστα που είχαν σημειώσει πρόχειρα σε ένα σημειωματάριο κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας τους.
Το ζευγάρι απήχθη από το σπίτι του στο Κιμπούτς Νιρίμ κατά τη διάρκεια της αιματηρής επίθεσης της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023. Η Μπούχσταμπ-Κιρστ απελευθερώθηκε στις 28 Νοεμβρίου, έπειτα από 53 ημέρες αιχμαλωσίας, κατά τη διάρκεια της σύντομης εκεχειρίας μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.
Η Χαμάς εκτέλεσε τον σύζυγό της τρεις μήνες αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2024, καθώς οι δυνάμεις του IDF πλησίαζαν. Τα στρατεύματα του IDF ανέσυραν τη σορό του από τη Χαν Γιουνίς μαζί με εκείνες των Αβραάμ Μούντερ, Ναντάβ Πόπλγουελ, Άλεξ Ντάντσιγκ, Χαΐμ Πέρι και Γιοράμ Μετζγκέρ —οι οποίοι είχαν απαχθεί όλοι ζωντανοί και δολοφονήθηκαν στην αιχμαλωσία— κατά τη διάρκεια στρατιωτικής επιχείρησης τον Αύγουστο του 2024.
Η Ριμόν ολοκλήρωσε ένα στοιχείο της λίστας τη δεύτερη ημέρα της ελευθερίας της, αλλάζοντας επίσημα το όνομά της από Κιρστ σε Μπούχσταμπ-Κιρστ.
«Αν ο Γιάγκεβ είχε βγει πριν από εμένα, θα το είχε αλλάξει σε Κιρστ-Μπούχσταμπ», είπε, μιλώντας στο νέο της σπίτι στο Αβσαλόμ, ένα μοσάβ κοντά στα σύνορα με τη Γάζα. «Ήταν περισσότερο φεμινιστής από ό,τι εγώ».
Ο Γιάγκεβ κηδεύτηκε στις 21 Αυγούστου 2024 στο Κιμπούτς Νιρίμ, όπου γεννήθηκε, μεγάλωσε και έζησε με τη σύζυγό του. Το σώμα του ήταν εν μέρει μουμιοποιημένο έπειτα από την παραμονή του στη Γάζα, έχοντας πέσει στα 19 κιλά από τα 69 κιλά που ζύγιζε αρχικά.
Τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους, η Μπούχσταμπ-Κιρστ άρχισε να μοιράζεται λεπτομέρειες για την αιχμαλωσία και την απελευθέρωσή της με τα μέσα ενημέρωσης, κατά τη διάρκεια εκτενών συνεντεύξεων στο Κανάλι 12 και σε άλλα δίκτυα.
«Θέλω όλοι να μάθουν για τον Γιάγκεβ, και αν δεν γράψω ένα βιβλίο ή δεν μιλήσω, δεν θα μάθουν», δήλωσε η Μπούχσταμπ-Κιρστ.
Αμέσως μετά την απελευθέρωσή της από την ομηρία, δεν επιτρεπόταν στην Μπούχσταμπ-Κιρστ να μιλήσει δημόσια για τον σύζυγό της ή να κοινοποιήσει λεπτομέρειες για την αιχμαλωσία τους. Εκείνη την περίοδο, υπήρχε η ανησυχία ότι λεπτομέρειες σχετικά με την προηγούμενη θητεία του στον IDF θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να του κάνουν κακό στην αιχμαλωσία.
Αφού εκείνος δολοφονήθηκε, η Μπούχσταμπ-Κιρστ είπε ότι πέρασε μια μακρά περίοδο σκεπτόμενη: «Ποιος χέστηκε για συνεντεύξεις, για οτιδήποτε άλλο εκτός από το γεγονός ότι έχασα τον καλύτερό μου φίλο, το μοναδικό άτομο στο οποίο βασιζόμουν, το άλλο μισό της ψυχής μου, ήταν ο πατέρας, η μητέρα και η αδελφή μου, ήταν τα πάντα», ανέφερε.
Από καλοί παιδικοί φίλοι σε ερωτικούς συντρόφους
Οι δυο τους γνωρίστηκαν ως μικρά παιδιά στο περιφερειακό δημοτικό σχολείο, έγιναν αμέσως στενοί φίλοι και υπήρξαν αχώριστοι κατά τα εφηβικά τους χρόνια.
Χρόνια αργότερα, στη δεκαετία των 30 τους, η Μπούχσταμπ-Κιρστ έσπασε το πόδι της και ο Γιάγκεβ πήγε να την επισκεφθεί, «για καφέ». Δεν έφυγε ποτέ, και η σχέση τους εξελίχθηκε σε δεσμό αδελφών ψυχών.
«Από εκείνη τη στιγμή ήμασταν μαζί, και του έκανα πρόταση γάμου δύο εβδομάδες αργότερα», είπε.
«Ήταν μια καθαρή ψυχή, μια αγνή ψυχή», είπε η Μπούχσταμπ-Κιρστ. «Ήταν μαγικός».
Μίλησε για τη στρατιωτική θητεία του Γιάγκεβ στο Σώμα Τεθωρακισμένων, όταν υπηρετούσε ως πυροβολητής άρματος μάχης κατά την Επιχείρηση Συμπαγές Μολύβι το 2008, έναν πόλεμο τριών εβδομάδων στη Γάζα που του άφησε σοβαρό μετατραυματικό στρες (PTSD).
Οι σκηνές που αντίκρισε ο Μπούχσταμπ στη μάχη έμειναν χαραγμένες μέσα του, ανέφερε η ίδια, και αργότερα υπέφερε από κατάθλιψη και κρίσεις πανικού, τις οποίες ανακούφιζε με μαριχουάνα και μουσική. Ο Μπούχσταμπ ήταν ηχολήπτης που κατασκεύαζε τα δικά του μουσικά όργανα, συμπεριλαμβανομένων ηλεκτρικών κιθαρών.
«Ήταν μια πληγωμένη ψυχή, αλλά καταλάβαινε τους πάντες, ό,τι κι αν περνούσαν», σημείωσε η Μπούχσταμπ-Κιρστ.
Χαρακτήρισε τον σύζυγό της άνθρωπο της ειρήνης που μετέφερε παιδιά από την Παλαιστίνη σε ισραηλινά νοσοκομεία, «ακριβώς όπως ο Χαΐμ [Πέρι] και ο Άλεξ [Ντάντσιγκ]», οι συνόμηροί τους, και έκανε δωρεές σε παλαιστινιακούς σκοπούς.
«Είπα στον Οσάμα», τον απαγωγέα τους στη Γάζα, «πήρατε τους λάθος ανθρώπους», είπε η Μπούχσταμπ-Κιρστ.
Το ζευγάρι, που αρνήθηκε να χωριστεί στην αιχμαλωσία, κρατήθηκε σε ένα κλουβί μέσα στο κελί. Η Μπούχσταμπ-Κιρστ περιέγραψε πώς αγκαλιάστηκαν σφιχτά ο ένας με τον άλλον καθώς οι τρομοκράτες τους απήγαγαν βίαια στις 7 Οκτωβρίου από το σπίτι τους.
Ο παράμεσος στο δεξί της χέρι είναι πρησμένος και παραμορφωμένος αφού ξυλοκοπήθηκε στις 7 Οκτωβρίου, και η Μπούχσταμπ-Κιρστ δεν πιστεύει ότι θα μπορέσει να εργαστεί ξανά ως μασέζ. Ομοίως, τα δόντια που λείπουν και από τις δύο πλευρές του στόματός της λόγω των επανειλημμένων ξυλοδαρμών κατά τη διάρκεια της ομηρίας δυσκολεύουν την καθαρή της ομιλία.
Τα πέντε σκυλιά και οι τέσσερις γάτες τους κρύφτηκαν μαζί με το ζευγάρι στην κρεβατοκάμαρα στις 7 Οκτωβρίου. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μας, η Μπούχσταμπ-Κιρστ ήταν ξαπλωμένη σε έναν υπαίθριο καναπέ, με τη σκυλίτσα της Τόβα, καστανού τριχώματος, ξαπλωμένη δίπλα της.
Η Τόβα δάγκωσε έναν από τους τρομοκράτες της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, και η Μπούχσταμπ-Κιρστ έχει κάνει τατουάζ με τη μορφή της στον πήχη της, ακριβώς κάτω από εκείνο που απεικονίζει την ίδια με τον Γιάγκεβ στον αριστερό της δικέφαλο.
«Είναι ο έρωτας της ζωής μου», είπε η Μπούχσταμπ-Κιρστ, χαϊδεύοντας το κεφάλι της Τόβα.
Δοκιμασία στο καμίνι της ανθρωπιάς
Όταν μεταφέρθηκαν από το πρώτο διαμέρισμα των απαγωγέων τους στη Γάζα στις σήραγγες, οι Μπούχσταμπ-Κιρστ κρατήθηκαν σε ένα κελί 14 ατόμων, πολλούς από τους οποίους γνώριζαν από τις κοινότητες των κιμπούτς στις οποίες ζούσαν όλοι τους.
Δημιουργήθηκαν κλίκες, είπε η Μπούχσταμπ-Κιρστ, ακόμα και στην αιχμαλωσία.
«Μπορείς να ακούσεις τα πάντα όσα λέγονται σε ένα κελί, είναι δύσκολο να μην τα προσέξεις», ανέφερε. «Αποκαλύφθηκαν οι πραγματικοί χαρακτήρες των ανθρώπων».
Περιέγραψε ότι ήταν σκληρή απέναντι στους συγκρατούμενούς της και στους απαγωγείς της Χαμάς, δίνοντας μάχη μαζί τους για να εξασφαλίσει φάρμακα για τη συνόμηρο Ντανιέλα Αλόνι, προσπαθώντας να βοηθήσει στη φροντίδα του Πέρι και του Ντάντσιγκ, και παρακαλώντας τελικά τους απαγωγείς να απελευθερώσουν τους ηλικιωμένους άνδρες αντί για την ίδια.
«Ζήτησα να μείνω με τον Γιάγκεβ, και είναι το μεγαλύτερο βάρος της ζωής μου το ότι ο Άλεξ Ντάντσιγκ, ο Αβραάμ Μούντερ και ο Χαΐμ Πέρι» —τρεις από τους μεγαλύτερους σε ηλικία ομήρους στο κελί της— «πέθαναν εκεί», δήλωσε η Μπούχσταμπ-Κιρστ.
«Ο Άλεξ χρειαζόταν φάρμακα και θα έπρεπε να αντέξει μόνο για δυο εβδομάδες, αλλά άντεξε σαν βασιλιάς, για μήνες», είπε.
Υπήρχαν και κάποιοι φίλοι εκεί, συμπεριλαμβανομένου του Γιαρντέν Μπίμπας, τον οποίο γνώριζε από τα σχολικά τους χρόνια. Ο Γιαρντέν είχε χωριστεί στις 7 Οκτωβρίου από τη σύζυγό του Σίρι και τους δύο γιους τους, τον 4χρονο Αριέλ και το μωρό Κφιρ, για τους οποίους αργότερα αποκαλύφθηκε ότι δολοφονήθηκαν και οι τρεις στην αιχμαλωσία.
Όταν η Μπούχσταμπ-Κιρστ αναγκάστηκε να αφήσει πίσω τον σύζυγό της καθώς απελευθερωνόταν από την ομηρία, ο Μπίμπας εξακολουθούσε να κρατείται στο κελί μαζί τους και της υποσχέθηκε ότι κάθε φορά που θα έπινε νερό, θα φρόντιζε να πίνει και ο Γιάγκεβ.
«Αλλά στη συνέχεια ο Γιαρντέν στάλθηκε στη Ράφα και ο Γιάγκεβ έμεινε να φροντίζει τους ηλικιωμένους», είπε η Μπούχσταμπ-Κιρστ.
Για εκείνους τους ενδιάμεσους μήνες, πίστευε ότι ο Γιάγκεβ θα απελευθερωνόταν επίσης. Ήξερε τι θα φορούσε την ημέρα της απελευθέρωσής του και σχεδίαζε να έχει έτοιμα δύο παυσίπονα Optalgin και δύο τσιγάρα μαριχουάνας για τον σύζυγό της, όπως της είχε ζητήσει.
«Υποσχέθηκα ότι θα βρω κάποιον νέο»
Έχει θρηνήσει βαθιά τον σύζυγό της, πενθώντας την απώλεια της αδελφής ψυχής της. Στα δύο χρόνια από την ταφή του, η Μπούχσταμπ-Κιρστ προσπαθεί να τηρήσει τις υποσχέσεις που έδωσαν ο ένας στον άλλον, γραμμένες σε εκείνο το σημειωματάριο.
«Του υποσχέθηκα επίσης ότι αν δεν καταφέρναμε να είμαστε μαζί, δεν θα θύμωνα και θα έβρισκα κάποιον νέο», δήλωσε η Μπούχσταμπ-Κιρστ.
Μοιράζεται ένα νέο σπίτι στο Αβσαλόμ, μια κοινότητα κοντά στα σύνορα με τη Γάζα, με τα σκυλιά της, τις γάτες της και τον Ελιράν Μιζελμάν, έναν παλιό φίλο που έγινε ο νέος σύντροφος της ζωής της τους τελευταίους μήνες.
Το μοσάβ απέχει 20 λεπτά με το αυτοκίνητο νότια από το Κιμπούτς Νιρίμ, όπου ζούσε με τον σύζυγό της και όπου εκείνος έχει ταφεί.
Στο πλαίσιο των προσπαθειών της για αποκατάσταση, η Μπούχσταμπ-Κιρστ οργάνωσε μια εκστρατεία συγκέντρωσης πόρων ύψους 3 εκατομμυρίων σέκελ για να υποστηρίξει τον εαυτό της στο μέλλον.
«Μου είπε: “Μην ξεχάσεις όσα σου έμαθα”», ανέφερε η Μπούχσταμπ-Κιρστ. «Νόμιζα ότι δεν άξιζα τίποτα πριν από τον Γιάγκεβ. Υποσχέθηκα να ζητήσω βοήθεια, να βρω την αγάπη και να μην ξεχάσω όσα μου έμαθε».
Τώρα, είπε η Μπούχσταμπ-Κιρστ, έχει ένα ακόμη όνειρο να εκπληρώσει: να αποκτήσει την κόρη που ονειρεύονταν.
«Μου έμαθε ποια είμαι, τι αξίζω, τι μπορώ να δώσω, τι μου αξίζει», είπε. «Αυτό ήταν ευλογία».

πηγή:Times of Israel