Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, 30 χρόνια λειτουργίας

Άρθρο της κυρίας Ιωάννας Λαλιώτου, Αντιπρύτανη Έρευνας και Δια Βίου Μάθησης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας συμπλήρωσε φέτος 30 χρόνια λειτουργίας, 30 χρόνια από το έτος που οι πρώτες φοιτήτριες και φοιτητές πέρασαν την πόρτα του ιδρύματος και κάθισαν στα πανεπιστημιακά έδρανα.

Στα 30 αυτά χρόνια το Πανεπιστήμιο έχει αναπτυχθεί σε 4 πόλεις της Θεσσαλίας και 1 πόλη της Στερεάς Ελλάδα, σε 18 πανεπιστημιακά τμήματα που οργανώνονται σε 6 σχολές και καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα επιστημών, γνωστικών πεδίων και θεματικών. Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας προσφέρει σήμερα προπτυχιακές, μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές σε περίπου 19.000 φοιτητές και φοιτήτριες των τριών επιπέδων. Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας υλοποιούνται σήμερα περίπου 60 μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών σε διάφορα καινοτόμα και διεπιστημονικά πεδία μάθησης καθώς και ικανός αριθμός προγραμμάτων επιμόρφωσης και δια βίου μάθησης.

Παράλληλα, το ίδρυμα αποτελεί τον σημαντικότερο ερευνητικό κόμβο της Κεντρικής Ελλάδας και έναν από τους δυναμικότερους στη χώρα, παράγοντας βασική και εφαρμοσμένη γνώση, τεχνολογία και τεχνογνωσία σε ένα εξαιρετικά μεγάλο εύρος θεματικών περιοχών συμπεριλαμβανομένων των επιστημών της ζωής και της υγείας, του αθλητισμούς και της φυσικής αγωγής, των γεωπονικών επιστημών, των ανθρωπιστικών, κοινωνικών και οικονομικών επιστημών, των πολυτεχνικών επιστημών και των επιστημών της μηχανικής.

Ως φορέας εκπαιδευτικής και ερευνητικής δραστηριότητας το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας προσελκύει στην σε περιφερειακό επίπεδο πλήθος νέων ανθρώπων καθώς και νέων ερευνητών που έρχονται στην έδρα και στις πόλεις του Πανεπιστημίου για να σπουδάσουν, να εργαστούν, να παράγουν γνώση και να ενισχύσουν με τη δημιουργικότητα, τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους το παραγωγικό και πολιτισμικό κεφάλαιο της περιοχής.

Η δημιουργία του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και η τοποθέτηση της έδρας του στον Νομό Μαγνησίας στον Βόλο εντάσσεται σε μια μακρά παράδοση γνωσιακής και διανοητικής παραγωγής και ύπαρξης σημαντικών εκπαιδευτικών φορέων και οργανισμών στην περιοχή σε όλη τη διάρκεια της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Κατά τη δεκαετία του 1980 η χάραξη της περιφερειακής πολιτικής της χώρας περιέλαβε την ίδρυση πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και την ανάπτυξη πανεπιστημιακών τμημάτων σε διάφορες πόλεις της ελληνικής περιφέρειας. Η περιφερειακή οργάνωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αναμενόταν να ενισχύει την αναπτυξιακή δυναμική των τοπικών κοινωνιών και να συμβάλλει στην ανάσχεση της εγκατάλειψης της περιφέρειας από τους νέους. Η αποτίμηση αυτής της πολιτικής επιλογής μένει να προσεγγισθεί ερευνητικά αλλά σίγουρα έχει ένα σημαντικό θετικό πρόσημα. Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά στην αναδιαμόρφωση του ακαδημαϊκού χάρτη επιτρέπει δυνητικά την άρση του εκπαιδευτικού και ερευνητικού διπόλου μεταξύ κέντρου και περιφέρειας και με αυτή την έννοια αναπροσανατολίζει την εγκατεστημένη από τη δεκαετία του 1980 πολιτική περιφερειακής ανάπτυξης και εκπαιδευτικής πολιτικής. Η δημιουργία ισχυρών πόλων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ακολουθεί τη σύγχρονη λογική της απεδαφοποίησης και παραπέμπει σε ένα είδος «περιφερειακής» εκπαιδευτικής ανάπτυξης ενταγμένης στο διεθνές δίκτυο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης επιτρέποντας στα ιδρύματα να επιδοθούν με ισότιμους όρους στη σύναψη διεθνών συνεργασιών με ομοταγή ιδρύματα υψηλού κύρους, στον σχεδιασμό και την υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων σπουδών που θα απευθύνονται και στη διεθνή κοινότητα φοιτητών και φοιτητριών, στη συμμετοχή σε ευρωπαϊκά πανεπιστημιακά consortia η δημιουργία των οποίων θα μεταβάλλει ριζικά το ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό τοπίο.

Το εγχείρημα δυνητικά οδηγεί στην αναβάθμιση τόσο της τεχνικής εκπαίδευσης, όσο και γενικότερα της επαγγελματικής κατάρτισης στη χώρα μας. Το πεδίο της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης και της κατάρτισης είναι το ταχύτερα αναπτυσσόμενο πεδίο μεταλυκειακής εκπαίδευσης σε διεθνές επίπεδο. Hεπένδυση δημοσίων πόρων σε αυτό τον τομέα είναι κομβικής σημασίας για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Θα ήταν παράλογο η επαγγελματική κατάρτιση και η τεχνική εκπαίδευση να συνεχίζουν να σχεδιάζονται και να υλοποιούνται ουσιαστικά ερήμην των ελληνικών ΑΕΙ, των ιδρυμάτων δηλαδή που κατεξοχήν παρακολουθούν τις εξελίξεις στην παραγωγή της γνώσης, στη βασική έρευνα αλλά και στα αναδυόμενα πεδία οικονομίας της γνώσης, εκεί δηλαδή που συναντιούνται η γνώση και οι τέχνες και η δημιουργικότητα με τις τεχνικές και τις πρακτικές της παραγωγής.

H HellenicMail σε pdf

Η HellenicMail - Ειδική Έκδοση σε pdf

sardis rent a car banner

e-iatros

Αφεντικό στο «σπίτι» της

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

  

 

 

 

Πόση άδεια χρειαζόμαστε για να γεμίσουμε μπαταρίες;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     

Λιγότερα ταξίδια λόγω κλιματικής αλλαγής;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

      

 

   

«Θα μας λείψεις εσύ και η μουσική σου»