Λέρος

Η Λέρος, με πρωτεύουσα το ενιαίο οικιστικό σύνολο Πλάτανος, Αγία Μαρίνα και Παντελί, βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του Αιγαίου, ανάμεσα στην Κάλυμνο και τους Λειψούς, και αποτελεί ένα από τα νησιά των Δωδεκανήσων. Το νησί είναι πεδινό, με κάμπους που φτάνουν έως τη θάλασσα και χαμηλά βουνά κατάφυτα με πεύκα, βελανιδιές και πλούσιες ποικιλίες λουλουδιών. Το κλίμα της Λέρου είναι μεσογειακό, με ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια.

Η Λέρος χαρακτηρίζεται από πολλούς πανέμορφους κολπίσκους, δαντελωτές παραλίες και ικανοποιητικές τουριστικές υποδομές, στοιχεία που την καθιστούν έναν αξιόλογο προορισμό διακοπών.

Η Λέρος κατοικείται ήδη από τη νεολιθική εποχή, ενώ, σύμφωνα με την παράδοση, οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι Λέλεγες και οι Κάρες. Στη συνέχεια, η Λέρος κυριεύθηκε από τους Δωριείς και έπειτα από τους Ίωνες, για να κατακτηθεί, τελικά, από τους Πέρσες.

Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου (431-404 π.Χ.), το νησί αποτέλεσε συχνά καταφύγιο των στόλων των Αθηναίων και των Σπαρτιατών, που αγκυροβολούσαν στους ασφαλείς όρμους του. Μετά το τέλος του πολέμου, υποτάχθηκε στους νικητές Σπαρτιάτες. Κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, η Λέρος γνώρισε μεγάλη ακμή, ενώ το 2ο αιώνα π.Χ. περιήλθε στη σφαίρα κυριαρχίας της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Στα βυζαντινά χρόνια, η Λέρος εντάχθηκε, ως τον 7ο αιώνα, στην Επαρχία των Νήσων, που είχε πρωτεύουσα τη Ρόδο, στην οποία υπαγόταν και εκκλησιαστικά ως επισκοπή. Αργότερα, το νησί περιήλθε στο Θέμα της Σάμου. Η πιο αξιόλογη πηγή πλούτου για τη Λέρο εκείνη την περίοδο υπήρξε το θαλάσσιο εμπόριο.

Κατά το 13ο αιώνα, η Λέρος καταλήφθηκε διαδοχικά από τους Γενουάτες και τους Βενετούς. Το 1309, περιήλθε στην κατοχή των Ιπποτών του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, οι οποίοι ενίσχυσαν τα οχυρωματικά έργα του νησιού. Οι οχυρώσεις αυτές βοήθησαν καθοριστικά στο να αντιμετωπιστούν οι επιδρομές από Τούρκους πειρατές, οι οποίες αυξήθηκαν κυρίως μετά τα μέσα του 14ου αιώνα.

Το 1522, η Λέρος καταλήφθηκε, τελικά, από τους Οθωμανούς. Κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, παραχωρήθηκε από το Σουλτάνο στους κατοίκους του νησιού το προνόμιο να έχουν δική τους διοίκηση. Στην επανάσταση του 1821, οι κάτοικοι της Λέρου συμμετείχαν ενεργά στον απελευθερωτικό αγώνα και το νησί υπήρξε ορμητήριο του ελληνικού στόλου.

Παρ’ όλα αυτά, μετά τη σύσταση του ελληνικού κράτους, το 1830, τα Δωδεκάνησα παρέμειναν υπό τουρκική κατοχή και το 1912 κατακτήθηκαν από τους Ιταλούς.

Η Λέρος και τα Δωδεκάνησα ενσωματώθηκαν, τελικά, με την Ελλάδα στις 7 Μαρτίου του 1948, ύστερα από μια σύντομη βρετανική διοίκηση.

H HellenicMail σε pdf

corfu beer banner

hellenic seaways 300x250 sept 2017

banner meli ikarias

athina rent a car banner

e-iatros