Aπόδραση στην Αίγινα

Η Αίγινα, το μεγαλύτερο νησί του Σαρωνικού, με πρωτεύουσα τον ομώνυμο οικισμό, βρίσκεται στο κέντρο του κόλπου, σε πολύ κοντινή απόσταση από το λιμάνι του Πειραιά. Πρόκειται κυρίως για ένα πεδινό νησί που μόνο στη νότια πλευρά του εκτείνονται λόφοι κατάφυτοι με πεύκα και χαμηλή βλάστηση. Το κλίμα της Αίγινας είναι ξηρό, με ήπιους χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια.

Κάθε χρόνο, το νησί επισκέπτονται χιλιάδες παραθεριστές, καθώς διαθέτει αξιόλογη τουριστική υποδομή, υπέροχες παραλίες, πολλά παραδοσιακά χωριά και πλούσια ιστορία, ενώ παραμένει αναλλοίωτη η ιδιαίτερη φυσιογνωμία και η αυθεντικότητά του. Περίφημα είναι και τα τοπικά φιστίκια Αιγίνης, αλλά και τα κεραμικά του νησιού, καθώς έχει μακρά παράδοση στην αγγειοπλαστική.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Δίας ερωτεύτηκε την Αίγινα, την ωραιότερη κόρη του θεού Ασωπού. Την απήγαγε και τη μετέφερε στο νησί Οινώνη. Εκεί απέκτησαν ένα γιο, τον Αιακό, και το νησί ονομάστηκε Αίγινα.

Διάφορα ευρήματα φανερώνουν ότι πρωτοκατοικήθηκε κατά το 2ο μισό της 4ης χιλιετίας π.Χ. Τη 2η χιλιετία π.Χ., το νησί απέκτησε μεγάλη εμπορική και ναυτική δύναμη, ενώ, κατά την περίοδο 1400-1300 π.Χ., εγκαθίστανται στην περιοχή οι Μυρμιδόνες από τη Θεσσαλία.

Τον 7ο π.Χ. αιώνα, η Αίγινα συμμετέχει στην Αμφικτιονία της Καλαυρείας, αποκτώντας μεγάλη δύναμη, και από τότε, έως τον 5ο αιώνα π.Χ., συναγωνιζόταν μεγάλες εμπορικές πόλεις της Μεσογείου και του Εύξεινου Πόντου. Το 480 π.Χ., οι Αιγινήτες πήραν μέρος και διακρίθηκαν στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, ενώ, το 459 π.Χ., αποφάσισαν να συμμαχήσουν με την Κόρινθο. Αποτέλεσμα ήταν οι Αθηναίοι να κατακτήσουν το νησί και να τους υποχρεώσουν να γκρεμίσουν τα τείχη, να παραδώσουν τα πλοία και να πληρώνουν σε αυτούς φόρο υποτελείας.

Στους επόμενους αιώνες, το νησί θα αποτελέσει κτήση της Αχαϊκής Συμπολιτείας, του βασιλείου της Περγάμου και των Ρωμαίων, ενώ λεηλατήθηκε από πολλούς λαούς, όπως τους Αβάρους και τους Σαρακηνούς. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους, το 1204, η Αίγινα παραχωρήθηκε στους Βενετούς, έως την κατάκτησή της από τους Οθωμανούς. Παρ’ ότι ανακτήθηκε, για λίγα χρόνια, από τους Ενετούς του Μοροζίνι, οι Οθωμανοί κυριάρχησαν έως την έκρηξη της ελληνικής επαναστάσεως, κατά την οποία το νησί έπαιξε σπουδαίο ρόλο.

Το 1826, αποτέλεσε την πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας, η οποία, όμως, το επόμενο έτος μεταφέρθηκε στο Ναύπλιο. Από τότε αποτελεί σημαντική επαρχιακή πόλη και τα τελευταία χρόνια αξιόλογο τουριστικό θέρετρο.