Περίπου δημοκρατική, περίπου αριστερή, περίπου κυβέρνηση

Του κ. Κώστα Τσιάρα, Βουλευτή Καρδίτσας και Γενικού Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας

Αν υπάρχει μια λέξη που μπορεί να περιγράψει με ακρίβειααυτή την κυβέρνηση, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή είναιη λέξη «περίπου». Δηλαδή, «περίπου δημοκρατική, περίπου αριστερή, και –κυρίως- περίπου κυβέρνηση», για να δικαιωθεί πλήρως ουπότιτλος του τελευταίου βιβλίου του Τάκη Θεοδωρόπουλου στο οποίο επιχειρήθηκε να περιγράφει η Ελλάδα σαν «η χώρα του περίπου».

Σε αυτή τη χώρα του περίπου λοιπόν, αυτή η κυβέρνηση, μέσα από τις πρακτικές της που καταστρατηγούν πλήρως τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, αποδεικνύεται καθημερινά περίπου δημοκρατική. Όχι μόνο σε επίπεδο ρητορικής, επειδή ομολογεί σε κάθε ευκαιρία τις μαδουρικέςτης εμμονές. Ούτε γιατί έχει βαλθεί να εξαντλήσει την αριστεροσύνητης ανάμεσα στους υμνητές της «περίπου δημοκρατίας» του Στάλιν και του Κάστρο. Αλλά κυρίως γιατί, μετά από δυόμισι χρόνια στην διακυβέρνηση της χώρας, επιμένεισε πρακτικές που ευτελίζουν κάθε έννοια κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Είτε ψηφίζοντας αλλεπάλληλα εκπρόθεσμες τροπολογίες,είτε εισάγοντας ασταμάτητα στα νομοσχέδιά τους διατάξεις που προσκρούουν η μία μετά την άλλη στον Κανονισμό της Βουλής και το Σύνταγμα,ώσπου να καταπέσουν οριστικά στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Σε αυτή τη χώρα του περίπου, λοιπόν, αυτή η κυβέρνηση είναιπρωτίστως περίπου …αριστερή. Και ως περίπου αριστερή δικαιούται βεβαίως να είναι «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ». Μπορεί με άλλα λόγια να είναι και αριστερή και φιλελεύθερη. Μπορεί να είναι και με το μνημόνιο του κ. Τσακαλώτου και τους επενδυτές που ελπίζει κάποτε να κατακλείσουν τη χώρα, αλλά και με τον κ. Καρανίκα, ο οποίος με τα φαιδρά διαδικτυακά του μανιφέστα στέλνει στα τσακίδια κάθε επενδυτικό εγχείρημα. Και σε μια περίπου αριστερή κυβέρνηση βεβαίως, μαζί με τις αριστερές ιδέες του κ. Πολάκη, χωράνε άνετα οι πατριωτικές φανφάρες του κ. Καμμένου.

Σε κάθε περίπτωση αυτή η συγκυβέρνηση δεν είναι αυτό που όλοι νομίζαμε. Δεν είναι καν μια κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου. Είναι μια κυβέρνηση Καμμένου - Τσίπραπου παριστάνει την κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου. Μια κυβέρνηση στην οποία ο πρωθυπουργός έχει απωλέσει πλήρως το πλεονέκτημα των πολιτικών πρωτοβουλιών. Μια κυβέρνηση στην οποία ο κ. Τσίπρας σύρεται πίσω από τα ανομήματα και τις αστοχίες των υπουργών του, όπως απέδειξε η πολιτική κάλυψη που παρείχε ο ίδιος ο πρωθυπουργός στον κ. Κουρουμπλή και τον κ. Καμμένο.

Μετά από δυόμισι χρόνια συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, αυτή η χώρα έχει γίνει περισσότερο από ποτέ, μια χώρα του περίπου. Και σε αυτή την χώρα του περίπου,στην οποία η κυβέρνηση έχει δεσμεύσει τη δημόσια περιουσίας για 99 χρόνια στο υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων, και έχει δεσμευτεί σε εξοντωτικά πλεονάσματα μέχρι το 2060, το έωλο successstoryτου κ. Τσίπρα για καθαρή έξοδο από την επιτροπεία καταρρέει με πάταγο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Έλληνες αξίζουμε καλύτερα από το ..περίπου του κ. Τσίπρα. Όπως είναι βέβαιο ότι με περίπου επενδύσεις, η επιστροφή στην κανονικότητα θα παραμείνει μια «περίπου» επιστροφή.