Της μιας δραχμής τα γιασεμιά και μιας πεντάρας νιάτα!

Tης Μαρίας Σιαφάκα

«Της μιας δραχμής τα γιασεμιά» και «μιας πεντάρας νιάτα»! Με όλη αυτή τη συζήτηση που έχει ανοίξει για την επιστροφή στη δραχμή είναι σα να ξεπήδησε ολοζώντανη όλη αυτή η εποχή του μαυρόασπρου ελληνικού κινηματογράφου μπροστά στα μάτια μας (για όσους δεν τη ζήσαμε) με τη βιοπάλη, τον καθημερινό μόχθο, την ξενιτειά και τον πόνο της δραχμής.

Μήπως «Ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές» με τον αλησμόνητο Θανάση Βέγγο είναι η σημερινή λύση; Ή μήπως, είναι η λύση στο ελληνικό ζήτημα εκείνο το αμίμητο «να τρουπώσω» του πολυαγαπημένου Κώστα Βουτσά που ζωντανεύει την πεισματική αγωνία των νέων της εποχής της δραχμής (ναι, ναι αυτής που υποτίθεται ότι.. θα μας σώσει) την αγωνία τους για ένα κομμάτι ψωμί, μια δουλίτσα και μια θέση στον ήλιο;

Και μας φέρνει έντονα στο νου εικόνες από εκείνους που γέμιζαν το Ακρόπολις Express «τρίτη θέση σε μιαν άκρη καθισμένοι», ναι, ναι το τρένο της ξενιτιάς με τους φυγάδες της δραχμής που «φτωχοί κι αδικημένοι άφηναν πίσω τους το μαύρο παρελθόν» για το Μόναχο κι από εκεί και πέρα ένας Θεός ξέρει για πού!(εικόνες που ο ανεπανάληπτος Στέλιος Καζαντζίδης έχει αποτυπώσει με συγκλονιστικό σχεδόν σπαρακτικό τρόπο).

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία εκείνα τα χρόνια σε έναν πληθυσμό περίπου 7,6 εκατ. Ελλήνων, μετανάστευσαν περί τα 1,7 εκατ. άνθρωποι, περίπου δηλαδή το ¼ του πληθυσμού και σχεδόν το μεγαλύτερο μέρος του δυναμικού πληθυσμού της χώρας.

Ήταν η εποχή που η μικρή Ελλάδα ακουμπούσε τα όνειρά της στην ισχνή, αδύναμη δραχμούλα αναζητώντας ισοτιμίες στο σκληρό κόσμο του συναλλάγματος, μια χαραμάδα φωτός ανάμεσα στις ισχυρές οικονομίες ως φτωχός πλην τίμιος αλλά καταφρονεμένος συγγενής! (Την ίδια στιγμή που αναζητούσε ως οξυγόνο το κομπόδεμά που με χίλιες στερήσεις έστελναν στα λεγόμενα σκληρά νομίσματα, μάρκα, δολάρια κ.λπ. οι Έλληνες μετανάστες από το εξωτερικό).

Τα χρόνια πέρασαν και η δραχμούλα έγινε ευρώ με τρόπο που θυμίζει το παραμύθι της Σταχτοπούτας με την καλή (τότε) Νεράιδα Ευρώπη να την αγγίζει με το μαγικό της ραβδί και να χαρίζει επιδοτήσεις, να δίνει δάνεια και έναν παράδεισο ανέλπιστου πλούτου.

Αλλά επειδή (ακόμη και στα παραμύθια) η μαγεία κρατάει ως τα μεσάνυχτα και οι άμαξές μας έχουν ήδη γίνει κολοκύθες, πρέπει να πάψουμε επιτέλους να ψάχνουμε τις μαγικές λύσεις και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με τις δικές μας δυνάμεις.

 Αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος το ευρώ μας να ξαναγίνει η ταπεινή «μαυρόασπρη» δραχμούλα στην οποία (η ιστορία επαναλαμβάνεται) κάποιοι υποστηρίζουν ότι μπορούν να ακουμπήσουν το φορτίο τους στην ασθενική της κράση και να μας… επιστρέψει κουτσά-στραβά σε κάποιο αόριστο, ομιχλώδες και πιθανότατα θλιβερό και περιπετειώδες μέλλον.

Από την άλλη πάλι δεν αξίζει σε ένα λαό που πάλεψε και παλεύει σκληρά, η μόνη ενθαρρυντική, καλή (!) προοπτική του να είναι η παραμονή του Δ.Ν.Τ. στο ελληνικό πρόγραμμα και η μόνη φιλοδοξία να συνοψίζεται στο να τα βρουν μεταξύ τους οι δανειστές. 

Αυτός ο ρωμαλέος, ο γενναίος λαός μας, ο αγωνιστής της καθημερινότητας, έχει ανάγκη από μια αληθινή προοπτική, μια καθημερινή ελπίδα, ένα πραγματικό όραμα και ένα δρόμο να περπατήσει.

Σε αυτό το δρόμο της προοπτικής είναι ικανός να περπατήσει, να τρέξει. Και θα το πράξει ακόμη και με γυμνά πόδια!

Υ.Σ. Οι οικονομολόγοι μπορούν πάντα να αναπτύσσουν τις θεωρίες τους για την οικονομία και τη δραχμή. Ωστόσο, τίποτε δεν είναι πιο αποκαλυπτικό από την πραγματικότητα. Γι αυτό και προτιμήσαμε αντί για αριθμούς να μιλήσουμε με  εικόνες της, όχι και τόσο μακρινής, πραγματικότητας.  

H HellenicMail σε pdf

Η HellenicMail ειδική έκδοση σε pdf

HellenicMail - Ειδική Έκδοση

HellenicMail - Ειδική Έκδοση

sardis rent a car banner

e-iatros

«Chernobyl» - μια μίνι σειρά για το χειρότερο πυρηνικό δυστύχημα στην ιστορία

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

  

 

 

 

Ερωτικές επιστολές του Κοέν στην Μαριάν πουλήθηκαν 1,2 εκατ. δολάρια

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     

Οι πτήσεις βλάπτουν σοβαρά το περιβάλλον

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

      

 

   

O Δεσποτόπουλος και ο μύθος του Μπάουχαους