Η αγάπη τον καιρό του πολέμου μέσα από τις επιστολές ενός στρατιώτη

Πηγή: Ρία Νοβόστι

Λεπτά φύλλα χαρτιού, τυλιγμένα και φυλαγμένα προσεκτικά για πάνω από 70 χρόνια. Τα γράμματα ενός στρατιώτη στην οικογένειά του, του Ευγένιου Μπλίνοφ, που πέθανε στον πόλεμο το 1942, ανήκουν πλέον στην εγγονή του και είδαν το φως της δημοσιότητας. Η Τατιάνα Γκοριτσάεβα γνώριζε την ύπαρξή τους, αλλά μέχρι σήμερα δεν τα είχε διαβάσει. Λόγια αγάπης, σκέψεις γραμμένες με άγχος μέσα στα χαρακώματα, μας δίνουν μία άλλη εικόνα του πολέμου και της ειρήνης, όπως την έζησε ένας στρατιώτης της Σοβιετικής Ένωσης.

Η εγγονή του στρατιώτη, Τατιάνα Γκοριτσάεβα

6 Δεκεμβρίου 1941

«… Πήρα μέρος σε τρεις μάχες ενάντια στους φασίστες, χωρίς κανένα φόβο, δεν αισθάνθηκα φόβο, ήμουν μάλλον ήρεμος, δίνοντας κουράγιο και σε άλλους στρατιώτες που ήταν αγχωμένοι και ανήσυχοι… Τώρα που άρχισα να γράφω, ξεκίνησαν βομβαρδισμοί. Η μόνη μου στεναχώρια είναι ότι δεν έχω καμία πληροφορία για το πώς ζείτε. Σας φιλώ όλους».

27 Δεκεμβρίου 1941

«… Είμαστε σε συνεχή κίνηση. Περνάμε από τη Μόσχα και διώχνουμε τους εισβολείς. Δώστε τους χαιρετισμούς μου σε όλους».

15 Ιανουαρίου 1941

«… Ανησυχώ για την απουσία γραμμάτων από εσάς. Έφυγα από το σπίτι στις 8 Οκτωβρίου και δεν έχω ένα γράμμα σας. Μήπως δεν λαμβάνετε τα γράμματά μου; Η οικογένειά μου είναι τα πάντα για μένα, θέλω να μάθω για σας».

29 Ιανουαρίου 1942

«Σήμερα γίνομαι 37. Πόσος χρόνος μου μένει ακόμα δεν το ξέρω. Στον πόλεμο όλα είναι αλλιώς. Μιλάς σε κάποιον και πέντε λεπτά μετά είναι νεκρός».

8 Φεβρουαρίου 1942

«Αγαπημένη μου, έλαβα τα γράμματά σου. Ήταν σπουδαία δώρο για μένα. Το ένα το πήρα μία μέρα πριν τα γενέθλιά μου και το άλλο μία μέρα μετά. Μου γράφεις ότι είσαι καλά. Με κάνεις ευτυχισμένο. Δεν με πειράζει αν πουλάτε πράγματα για να ζήσετε. Σας στέλνω τις ευχές μου. Ο πατέρας, ο σύζυγος σου, ο Ευγένιος».

11 Φεβρουαρίου 1942

«Χαρά μου, αγαπημένη μου κόρη, ρωτάς πώς ζω. Μένω σε μία καλύβα στο δάσος. Συνήθισα στο κρύο, η φύση είναι το σπίτι μου. Θα στα πω με λεπτομέρειες άλλη φορά, βιάζομαι τώρα. Σε φιλώ, σας φιλώ όλους, ο πατέρας σου».

12 Φεβρουαρίου 1942

«Λαμβάνω γράμματα από εσάς εν μέσω μαχών και παίρνω μεγάλη χαρά. Όταν ο ταχυδρόμος μου λέει ότι έχω γράμμα, πιστέψτε το ή όχι, η καρδιά μου χτυπάει δυνατά και νιώθω ότι θα τρελαθώ από ευτυχία. Η ζωή στο μέτωπο είναι σκληρή και τα γράμματα αυτά φωτίζουν τη μέρα μου και μου δίνουν κουράγιο».

8 Μαρτίου 1942

«Είναι η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας και τα γενέθλιά σου. Χρόνια πολλά πολύτιμή μου! Εύχομαι να είσαι υγιής, ευτυχισμένη, ήρεμη, να ζεις χωρίς στερήσεις και να μορφώσεις τα παιδιά μας, χωρίς να σε προβληματίζουν τα έξοδα και οι στεναχώριες».

25 Μαρτίου 1942

«Σήμερα πήρα εξιτήριο από το νοσοκομείο. Νιώθω όμως ότι δεν έχω ανακάμψει πλήρως από τη γρίπη που με έστειλε εκεί. Μου έγραψες ότι θέλεις να φτιάξεις έναν κήπο την άνοιξη. Το να έχεις ένα λαχανόκηπο είναι ωραίο, αλλά είναι και κουραστικό. Θα πρέπει να αφιερώνεις χρόνο μετά τη δουλειά και τα Σαββατοκύριακα».

16 Ιουλίου 1942

«Ανησυχώ για την υγεία σας. Δεν με πειράζει που πουλάτε πράγματα για να πάρετε τρόφιμα. Έστω και σε εξωφρενικές τιμές κάτι μπορείτε να βρείτε. Η υγεία όμως δεν αγοράζεται. Και εσύ φρόντιζε την υγεία σου και για χάρη των παιδιών. Σας φιλώ».

31 Αυγούστου 1942

«Σας γράφω και τα γερμανικά καθάρματα είναι 250 μέτρα μακριά. Προχωράμε. Ελπίζω τα φασιστικά καθάρματα να πάρουν αυτό που τους αξίζει. Νιώθω καλά, το φαγητό είναι εξαιρετικό. Έχω αφήσει πίσω μου όλα τα προβλήματα. Ο Ευγένιός σου».

Αυτό ήταν το τελευταίο γράμμα του Ευγένιου. Λίγες μέρες αργότερα, στις 3 Σεπτεμβρίου του 1942 σκοτώθηκε και θάφτηκε σε μαζικό τάφο. Όπως και εκατομμύρια άλλοι Σοβιετικοί, πολέμησε για την ειρήνη, για μία ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή, έσωσε τον κόσμο από το ναζισμό, αλλά δεν μπόρεσε να δει τα παιδιά του να μεγαλώνουν, να αγκαλιάσει τα εγγόνια του.

H HellenicMail σε pdf

sardis rent a car banner

e-iatros

Το σήμα του Batman εμφανίστηκε σε 13 πόλεις για τα 80ά γενέθλιά του

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

  

 

 

 

Νέτσερ, ο ποπ σταρ του ποδοσφαίρου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     

Γιατί ο Χούμπολτ παραμένει επίκαιρος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

      

 

   

Γερμανία: πόλος έλξης Ελλήνων τουριστών