Ο Άγιος Σπυρίδωνας και η μπάντα στην Κέρκυρα

Του κ. Γιάννη Μ. Κοντού, Δικηγόρου

Το 1836 με απόφαση της Βρετανικής Κυβέρνησης και επί βασιλείας της Βασίλισσας Βικτωρίας, απαγορεύτηκε η συμμετοχή της Βρετανικής στρατιωτικής μπάντας και του στρατιωτικού αγήματος σε κάθε θρησκευτική τελετή που δεν ανήκε στο Αγγλικανικό Δόγμα.

Έτσι για πρώτη φορά στην Κέρκυρα, υπό Βρετανική προστασία εκείνη την εποχή, δεν κατέστη δυνατό η λιτανεία του Αγίου το 1836, να βγει με μπάντα και τις ανάλογες τιμές.

Αυτό όμως στάθηκε και η αιτία μία ομάδα Κερκυραίων να δημιουργήσει την πρώτη Φιλαρμονική στην Κέρκυρα, την «Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας ο Άγιος Σπυρίδων», την γνωστή σε όλους μας <<Παλαιά Φιλαρμονική>>.

Σκοπός της νέας τότε Φιλαρμονικής ήταν η δημιουργία και η διατήρηση μουσικού σώματος, ώστε τούτο να συμμετέχει στις Λιτανείες του Αγίου. Σκοπός της ήταν επίσης η διάδοση της δωρεάν Μουσικής Παιδείας στα παιδιά της Κέρκυρας.

Έτσι Άγιος Σπυρίδων και Μπάντα, στην πορεία του χρόνου και με την ίδρυση και των άλλων Φιλαρμονικών στην Κέρκυρα, οι οποίες είχαν παρόμοιους σκοπούς, έγιναν δύο έννοιες ταυτόσημες μέχρι και σήμερα.

Από το 1840, έτος ίδρυσης της Παλαιάς και στα χρόνια που ακολούθησαν, έχουν ιδρυθεί 19 Φιλαρμονικές στο Νησί μας, μερικές εκ των οποίων αξίζει να μνημονευθούν, λόγω της παλαιότητάς τους και της συνεχούς λαμπρής λειτουργίας τους έως και σήμερα, όπως η <<Φιλαρμονική Εταιρεία Μάντζαρος>> με έτος ίδρυσης το 1890, η <<Φιλαρμονική Γαστουρίου Ομόνοια>> με έτος Ίδρυσης το 1898, ο <<Φιλαρμονικός Σύλλογος Σκριπερού>> με έτος ίδρυσης το 1909, η <<Φιλαρμονική Κορακιάνας Σπύρος Σαμάρας>> με έτος ίδρυσης το 1960 κ.λ.π. Η δε τρίτη Φιλαρμονική της πόλης της Κέρκυρας η <<Φιλαρμονική Ένωση ο Καποδίστριας>> ιδρύθηκε το έτος 1980.

Πέρα από τις Λιτανείες του Αγίου, αξίζει να σταθούμε και στην σχέση Αγίου – Μπάντας και σε δύο άλλες περιπτώσεις. Στα Μπάσματα του Αγίου Σπυρίδωνα και κατά την ημέρα της εορτής του την 12η Δεκεμβρίου, όπου η Μπάντα αποδίδει μελωδική τιμή στον Άγιο μέσα στον Ναό του.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή και αγαλλίαση για οποιονδήποτε Κερκυραίο Μουσικό, τα τελευταία 177 χρόνια τώρα, που να ξεπερνά σε συναισθήματα αυτό που ο Μουσικός νιώθει όταν παιανίζει για τον Άγιο του. Όταν παίζει στην Λιτανεία, στα Μπάσματα, στην γιορτή του ή το 3ήμερο της 11ης Αυγούστου στο Πάλκο της Άνω Πλατείας.

Είναι ο καλύτερος τρόπος που κάποιος αποδίδει την αγάπη του προς τον Άγιο, ο οποίος πάντα παρών από τότε έως σήμερα, σκέπει γενιές και γενιές μουσικών, που περνούν και θα περάσουν και που πάντοτε θα νιώθουν τα συναισθήματα λατρείας και σεβασμού προς ον Άγιο τους, καθώς παιανίζουν νότα – νότα από την πάρτη της Μάρτσιας τους.